U stvaralačkom opusu umetnika crtež je najličniji vid izražavanja. Preko crteža autor beleži prve senzacije, otkriva najdublje emocije i svoja kreativna stremljenja. Čarolija doživljenog trenutka najneposrednije se prenosi kroz crtež i zato, nezavisno od toga da li je reč o formi zabeleženoj na listu bloka ili je reč o crtežu nekog drugačijeg promišljanja, on često ima svojstvo dnevničkog zapisa. Navedene karakteristike, crtež čine izuzetno važnim u sagledavanju celokupnog stvaraočevog rada i ličnosti. Na aktuelnoj likovnoj sceni izložbe crteža se retko priređuju, a veliki broj recentnih izložbi bavi se trendovskim tendencijama, koje nisu u bliskoj vezi sa poimanjem likovnosti kroz crtež. Nasuprot tome, ova izložba želi da odškrine vrata onog „skrivenog“ dela ateljea i kreativnog bića Ivanke Živković i Slobodanke Rakić Šefer i to iz perioda njihovog ranijeg umetničkog delovanja, kao i da se na taj način oseti duh vremena u kome su radovi nastali. Izloženi crteži su iz šezdesetih i sedamdesetih (Živković), odnosno sedamdesetih i devedesetih godina 20. veka (Šefer) i do sada nisu izlagani. Izbor radova na papiru ove dve renomirane slikarke, potvrđuje mišljenja da se senzibiliteti iskazani u crtežu povremeno razlikuju od prepoznatljivog likovnog rukopisa. Zajednički imenitelj za Živkovićevu i Šeferku, a samim tim i za ovu izložbu, pored navedenog, nije generacijska niti stilska sličnost, već visok izvođački nivo, klasičan postupak i premijerno prezentovanje javnosti ovog dela njihovog stvaralaštva, u cilju promocije crteža kao važne likovne discipline.

U raznovrsnom umetničkom delovanju Ivanke Živković, nezavisno od polja interesovanja, likovni i tematski sloj mogu se pratiti kao paralaleni tokovi istog organizma, dok je interpretacija motiva podređena tehnici izražavanja. Izraziti kolorista u slikarstvu, Ivanka crtež formira ahromatski, putem svedenog linijskog izraza kojim se gradi osnovna ikonografska predstava. Težište kompozicije stavljeno je na centralno organizovan motiv koji je obogaćen raznovrsnim likovnim sadržajima. Biomorfno-asocijativne forme kao polje neograničenih vizuelno-semantičkih mogućnosti povod su za različitu kompozicionu organizaciju. Varijacijama u rešenju motiva i njegovom raščlanjavanju na zasićeno/ispošćene površine otkriva se bogatstvo autorkinih zamisli. Ta bujica ideja koje imaju svoj tok i evolutivni put, podsticaj su za «igru» izraza koji je bogat linijama raznovrsnih intenziteta i modaliteta, kao i različito tretiranim površinama. Osećaj dinamike, ravnoteže, napetosti i izbalansiranosti, vešto je utkan u sve segmente kompozicije, dok odsustvo pozadine dodatno intonira dramatiku odnosa. Sve ovo, izložene crteže rađene tušem i perom, čini snažnim likovnim prizorima koji osvajaju sugestivnošću svoje vizije.

Crtački opus Slobodanke Rakić Šefer, u odnosu na slikarski, pokazuje njenu donekle drugačiju prirodu koja ispisuje nove poetske prostore. U slici je raskošna u boji, brojni detalji oplemenjuju bogatu fakturu, dok je crtež sveden u svojoj osnovnoj strukturi, oslobođen težine i suvišnosti. Pažnja umetnice fokusirana je na čistotu izraza koji je efektniji što je jednostavniji, a to se između ostalog manifestuje kroz klasični izvođački postupak i tehniku (lavirani tuš, pero, olovka...). Opredeljena ka realističnom likovnom izrazu Šeferka inspiraciju za rad nalazi u svakodnevnom životu i malim, običnim stvarima koji ga čine lepim. Nekada je to susret prijatelja koji se pamti, a nekad detalj iz prirode koje oko nepogrešivo beleži. Nezavisno od motivske orijentacije u pitanju su zanimljive likovne predstave u kojima su svi kompozicioni akteri podjednako važni. Potez je razigran i suptilan, forma razmekšana, ali ne i ugrožena, površine razuđene i znalački raspoređene. Linija preuzima ulogu konture, a prefinjeno tonsko modelovanje, oblicima daje voluminoznost i plastičnost. Veštim rasporedom elemenata organizuje se kompozicija dok njihov međusobni odnos stvara atmosferu radosti, spokojstva i prozračnosti, što radovima daje dimenziju tajanstvene privlačnosti.

Olivera Vukotić