Stvaralački opus Katarine Lazić Vasiljević može se pratiti od pre petnaest godina kada je smelo zakoračila na domaću umetničku scenu. Opredelivši se za keramiku kao primarni medij izražavanja ona je izgradila poetiku sui generis što dovoljno govori samo za sebe. Ostvareni likovni rezultati bili su podstrek za dalji rad ali i povod za nova stvaralačka istraživanja.  Svoju inspirativnu riznicu sada materijalizuje kroz asamblaž, redi mejd i mix medij. Iskorak u ove vidove umetničkog izražavanja može se tumačiti i kao autorkina želja za „hvatanjem u koštac“ kako sa društvenim nus pojavama, tako i sa onim što se danas u umetnosti dešava.

Izloženi radovi po svojoj stvaralačkoj snazi poseduju svu ozbiljnost samostalnog istraživačkog akta dok u idejnom smislu predstavljaju zrela rešenja za navedene medije. Nastali kao manifestacija Katarininog nesputanog duha oni daju tumačenje sveta oko sebe i kao takvi prenose vrlo jasnu poruku.  Eksponati na ovoj izložbi predstavljaju etičko-estetski ironični revolt prema stvarnosti.Teme su složene, uslovljene vremenom u kome živimo. Početni impuls uvek dolazi od odeđene situacije/prizora koji se obogaćen ličnim doživljajem vraća preoblikovan u novu realnost izgrađenu na estetičkim principima.

Katarina je izgradila svoj umetnički svet, veoma jasan koji deluje bez dvoumljenja. Sve je podređeno suverenom osećanju za kompoziciju i efektu koji predstava kao takva treba da izazove. Raznolikost inspiracije, koja najdirektnije utiče na izbor materijala, pokazuje da svako rešenje može imati estetički vid kada se vodi računa o zakonima vizuelnog. Kombinacijom različitih materijala (srebro, pesak, ugalj, porcelan, staklo) i predmeta (čaše, kašike, mehanizmi časovnika, antikviteti) autorka istražuje njihov međusobni odnos koji dovodi do neočekivanih relacija u kojima svi činioci zadržavaju svoje primordijalne osobine, ali dolazi do preobražaja njihovog značenjskog konteksta. Na taj način postignuta artikulacija i interakcija svih upotrebljenih elemenata postaje nosilac kompozicione fabule. Dualizam materijala se, između ostalog, manifestuje i u njihovoj povremeno dijametralno suprostavljenoj gabaritnost, što zajedno sa  naglašenim odnosom površina u crno-sivo-srebrenim harmonijama kompozicije čini dinamičnim a istovremeno direktno uslovljava optičke senzacije koje zavise od vizure posmatranja. Osećaj za meru, organizaciju, izbor rekvizitarijuma i njihova sinteza u jednostavne i direktne iskaze govori o vrlo pažljivo osmišljenoj koncepciji. Međutim, ovi radovi poseduju i visok stepen inovativnosti što Katarinu Lazić Vasiljević potvrđuje kao maštovitog stvaraoca. Sve to pomatrača stavlja u poziciju da prilikom percepcije ovih autonomnih celina podjednako interesovanje posvećuje preoblikovanoj realnoj datosti ali i postignutim likovnim-plastičnim vrednostima. Njihova višeslojnost mnoge će navesti na preispitivanje određenih etičkih normi a umetnici dati nov podsticaj za rezultate koje možemo samo da naslućujemo.

Olivera Vukotić

Katarina Lazic - Vasilijevic's  creative opus can be viewed ever since fifteen years ago when she boldly stepped onto the domestic art scene. Having decided to deal with ceramics as her primary medium of expression she managed to build up a sui generis poetics that speaks quite enough by itself. The realized fine art results encouraged her further work but also gave lead to the occasion of a new creative research. She now materializes her inspirative treasury through the assemblage of ready-made and mixed media. Her step out into such kinds of artistic expression may also be interpreted as the authoress's wish to have a showdown with social side effects as  well as with what is happening in the fine arts today.

According to their creative force, the displayed exhibits possess all the seriousness of an individual research act while in the designing sense she presents mature solutions for the cited media. Having come into being as the manifestation of Katarina's unfettered  spirit, her works present interpretation of the world around and transmit as such a very clear message. The exhibits on display represent ethical-aesthetic revolt against reality. The themes are complex and  conditioned by the time we live in. The starting impuls always stems from a certain situation / scene that enriched by a personal experience  returns reshaped  into a new reality established on aesthetic principles.

Katarina has built her artistic, extremely clear world which acts without hesitation. Everything is subordinated to a sovereign sense for composition and to the effect that performance as such should arouse. The variety of inspiration that most directly influences the selection of materials, demonstrates that each solution may have an aesthetic angle when visual laws are taken into account. Combining different materials (silver, sand, coal, porcelain, glass) and objects (glasses, spoons, clock mechanisms, antiquities), the authoress researches their reciprocal association that leads to unexpected relations  in which all the factors retain their primordial characteristics, that again head towards the transformation of their meaningful context. In this manner the achieved articulation and interaction of all the used elements become the bearer of the composition fable. Among other things, the dualism is also manifested in their diametrically opposed volumetry, that together with the ephasized relation of surfaces in black-gray-silver composition harmony, form dynamics and at the same time directly condition optic sensations that depend on the angle of vision. The feeling for measure, organization, the choice of requisites and their synthesis into simple and direct expressions, convey a very carefully made up conception. However, these works have a high degree of innovation that confirm Katarina Lazic Vasilijevic to be an imaginative creator. By this all the observers are placed in the position to perceive the autonomous wholes with equal interest both in reshaped reality and also in the atttained artful-plastic values. Their multy-layer features will lead many to question certain ethical norms and give the authoress a new encouragement for the results we can only feel as forthcoming.

Olivera Vukotić

Biografija I 1968, Loznica I

Godine 1998. diplomirala na odseku za keramiku na Fakultetu primenjenih umetnosti i dizajna u Beogradu. Od 1998. godine član je ULUPUDS-a u statusu samostalnog umetnika.
Dobitnik je više nagrada i priznanja.