Odlomak iz razgovora vođenog 22.06. 2005. sa Batom Bogojevićem, likovnim kritičarem:

Matejić pravi crteže tušem malog formata, kao intimne zabeleške. Kada se oni pretvore u grafiku (litografiju), stvara se distanca prema posmatraču i grafike pridobijaju izvesnu monumentalnost. Za razliku od linoreza i drvoreza Velje Matejića ove grafike imaju valerske prelaze, pa time uočavamo neku vrstu mekote u prilazu grafici. Takođe je potenciran, veoma često, i crtački momenat.  Time Matejić sa neproduktivne grafike unikatnog primerka prelazi na reproduktivnu grafiku. Ovakav prilaz autoru obezbeđuje veću mogućnost tema. Matejić insistira na raznovrsnosti s obzirom da se bavi, sem visoke štampe, i slikarstvom. U svom dugom bavljenju raznim disciplinama pravio je i izlagao i sitnu plastiku. Kod Matejića raznovrsnost ide sa iskustvom.

Gimnaziju uči u Nišu, Beogradu i Pančevu. Biološki fakultet završava u Beogradu i opredeljuje se za pedagoški rad. Uporedo sa osnovnim zanimanjem, intezivno crta i slika. Pohađa slikarsku školu u Šumatovačkoj i uči slikanje kod Lize Križanić u Beogradu. Godine 1968. postaje član ULUS-a (Grafičke sekcije), a 2004. postaje član ULUV-a.

Paralelno sa grafikom Matejić crta i slika. Svoje slike i grafike izlaže i prodaje u najpoznatijim galerijama Beograda. Tako je za četrdeset godina članstva u ULUS-u prodao više stotina slika i grafika. Učestvovao je na mnogim humanitarnim akcijama, aukcijama, a bio je i čest gost radnih organizacija.


Nagrade:

- Na 5. Međunarodnom bijenalu drvoreza u Banskoj Bistrici 1978. nagrađen je od međunarodnog žirija, što ga je svrstalo u 49 nagrađenih srpskih umetnika u periodu od 1950. do 1990. godine.
- Godine 1999. nagrađen je na prvom međunarodnom bijenalu u Novosibirsku (Sibir-Rusija)
- Nagrađivan je više puta u Srbiji i na prostorima bivše Jugoslavije.