U težnji za slobodnim slikarskim izrazom oslobođenim dogmi, pre više od jednog veka, na ovim prostorima je započeta tradicija održavanja likovnih kolonija. Od tada do danas, navedeni postulat je konstanta ovih saziva koji povremeno postaju korifeji umetničkih kretanja. Izuzetno važnu ulogu za koloniju ima sredina u kojoj se održava, jer razmenom energije između umetnika i okruženja, nastaju dela koja sintetizuju duhovni ambijent podneblja i unutrašnji izraz umetnika.
Izložbom radova nastalih na prošlogodišnjoj, devetoj Likovnoj koloniji ”Sandžak inspiracija umetnika”, apostrofirane smernice reprezentuju se na najbolji način. I ovog puta Sandžak je bio nepresušno inspirativno vrelo iz kojeg su umetnici svoju dušu napajali nektarom. Neponovljivi spoj kreativnog naboja i atmosfere, u delima umetnika koji su činili ovaj saziv, rezultirao je neočekivanim likovnim vrednostima kojima su ostvareni visoko postavljeni ciljevi kolonije. Admir Gorčević, Fatima Durović, Selma Đečević, Mirza Župljanin, Zoran Jovanović Dobrotin, Edin Kapllani, Slobodan Kaštavarac, Omer Smajlović, Vera Stanarčević i Azra Hamzagić su učesnici prošlogodišnje kolonije ”Sandžak inspiracija umetnika”. Boravak umetnika iz gradova regiona, ovom sandžačkom sazivu dao je kvalitet više, a Novi Pazar je na mapi kulturnih dešavanja pozicionirao kao jedan od značajnih likovnih središta na ex-ju prostorima. Poetsko-stilska heterogenost i dominantnost slikarskog medija su kvalitativne neminovnosti kolonija, što ujedno daje i čar izložbama ovog tipa.
Jedini fotograf u ovom sazivu Admir Gorčević, u svemu što vidi oko sebe otkriva likovni motiv koji se posmatraču obraća na najdirektniji način. Nezavisno od toga da li je fokus usmeren na prozor, tarabu, pejzaž ili nešto drugo, po rezultatu ove fotografije su izvanredni likovni doživljaji. Fatima Durović slikarstvo doživljava kao podstrek za stvaranje uvek novih i drugačijih odnosa oblika i boje. Kompleksnost izvedbe se uzdiže do dramatike u kojoj je faktura dinamična, a kolorističke relacije su dovedene do sudara čija je važnost potkrepljena likovnim argumentima. Centralni motiv Selme Đečević je ženski portret. Bez težnje za mimezisom, njene slike su oslobođene narativnosti bilo kog tipa. Težište je stavljeno na linearne ritmove različitog inteziteta koji daju opšti ton kompoziciji, dok crne i crvene površine pojačavaju vizuelni efekat. Slikarska fizionomija Mirze Župljanina je sa sadržajne strane opredeljena ka metaforičkom izrazu, dok se na likovnom planu primat daje kolorističkom lirizmu. Vedra skala tonova, lepota fakture i izvesna doza dinamike u odnosu elemenata, izloženim radovima daje snažno likovno osećanje. Asocijativni likovni jezik idiom je poetike Zorana Jovanovića Dobrotina. Različiti pristupi u realizaciji kreću se od formi koje su maksimalno svedene do onih čije raskošna struktura izbija iz svakog dela kompozicije. U oba slučaja ostaje se u domenu autentičnog rukopisa koji zauzima istaknuto mesto na ovim prostorima. U slikarstvu Edina Kapllanija važnu ulogu ima kontura. Ona energično definiše formu akcentujući je na upadljiv način a njenim opozitnim odnosom sa pozadinom, težište se stavlja na tiha hromatska zračenja koja pojačavaju sugestivnost vizije. Slobodan Kaštavarac slikanju prilazi neposredno i bez opterećenja. Bez tematskih preokupacija, on svoju likovnu viziju koncipira na znalački raspoređenim sivo-belo-plavim ritmovima. Njihova dijaloška forma gradi novu poetsku stvarnost, stvarnost u kojoj su hromatske vrednosti dominatno izražajno sredstvo. Minuciozno tretirane slike Omera Smajlovića otkrivaju njegov kontemplativni senzibilitet. Ahromatska pozadina u prvi plan stavlja svoje aktere: konturu kao žilu kucavicu organizma, jasno definisana polja kao osnovne ikonografske elemente i suptilnu gradaciju tonova kao nosioce određenih emotivnih stanja. Vera Stanarčević je analitička priroda koja sistematski organizuje kompozicionu fabulu. Slika postaje polje zapisa u kojem su linearni ritmovi primarni modus izražavanja, dok bordura slike, nezavisno od upotrebljenih elemenata, likovnoj priči daje efektan kraj. Slikarska interesovanja Azre Hamzagić bazirana su na kontrastno postavljenim površinama čija je monolitnost primarni kompozicioni kontrapukt. Hromatska skala varira od najsvetlije do najtamnije boje, dok insistiranje na strukturalnom bogatstvu pažnju skreće na semantičko značenje dela.
Olivera Vukotić
