Autor i delo. Više...
Izložba grafika, 2009.g. Više...
Izložba slika, 2008.g. Više...

Hodočašće Bojanovim predelima, antropomorfne, spoljašnje i interne heraldike, ekspresivno je u takvoj meri, da se u prvi mah ne uočava odsustvo oblikovanja očiju. Pogled jeste tu, izbija iz dubine, itekako prisutan i usresređen, ali bez očekivane oštrine. Opet namerno. Bojan ne želi da “gledaoca bode očima”. Krije li se, možda, u njegovoj podsvesti trag mitske priče o Gorgoni Meduzi, čudovištu ubojitih očiju? I, ne leži li u osnovi tog mita, ali i Bojanovog stava, strah od bauka usamljenosti i izolovanosti? Odnosno, panika da se on ne ispolji, te zato Gorgona skameni svakog ko je pogleda u oči, a Bojan prikriva onaj najranjiviji deo ljudskog bića, ogledalo duše. Radije će, umesto toga, izložiti čitavu površinu kože. Glavnu ulogu koju je dobila igra, svetlost na koži (i ne samo na njoj) žar boje, duboke senke i bljeskovi svetla pored zamene za ono značenje boje koje donosi pogled nečijeg oka, analogno starogrčkom mitu, umanjuju dejstvo tog pogleda kao što je to bio slučaj sa Persejevim štitom. Time je donekle, diskretno, zasenio identitet protagonista ove rečite dramske priče. Jer, ono svojstvo ličnosti, kojim se Bojan pomno pozabavio da bi ga i predočio, u ovakvom procesu je uveliko stopljen sa umetnikovom projekcijom sebe samog.

Jesam li zaboravila da pomenem medij i njegovu tehniku? Opredeljenje Bojana Otaševića za litografiju najslikarskiju od svih grafičkih tehnika naravno, opet je namerno. I svrsishodno, jer ima svoj koren u njegovom izrazito slikarskom afinitetu. U takvom izražajnom okviru, počev od umetnikovih crteža koji su već polugotova slika, on rešava likovnu problematiku svojih dela. A grafički postupak nameće svoja ograničenja, ma koliko da je Bojanova četka/špahtla slobodna i bez zadrške “skakuće” po uglačanoj površini kamene ploče. On prevazilazi ta ograničenja nesvakidašnjom usresređenošću, ostvarujući putem više uzastopnih prolaza kroz presu željeni ton svakog od svojih višebojnih otisaka, ili onaj značajni valerski odnos koji će ilustrovati značenjsku strukturu ne samo pojedinačnog dela već i ove celine uopšte. Pritom ne krije da su mu naslovi važni. I oni su deo čitave ideje, otkrivajući prema Bojanovoj podeli na muškoženski princip “Solunac” i “Sirena” ponešto od lokalno obojene baštine kolektivno nesvesnog ovog, balkanskog terena. Mada, u samoj srži nije to daleko od opšteljudskog mesta. Kao što je i Bojanova umetnost očito ona istinita, koja stiče prava uvršćenja u svetsku baštinu.

"The dragon looked at us angrily
Our own image in the dragon's eyes
Struck us with fear"

This pilgrimage through the landscape of Bojan's anthropomorphic inner and outer heraldry is so impressive that one does not even notice at first that the eyes are left unfinished. There is a look, emerging from within, very present and focused, but not sharp. Again, this is done on purpose because Bojan wants no „piercing eyes“. Could it be that the mythical story of the Medusa Gorgon, monster with a lethal look, hides in his sub consciousness ? Is fear of loneliness and isolation the core of both the myth and Bojan's attitude? Gorgon turns to stone anyone who looks her in the eyes to hide the fear, and Bojan hides this window of the soul, the most vulnerable part of every human being. He would rather expose the skin. The effect of that look is weakened by bright colors, deep shadows and bursts of light on the skin (and not only on the skin) in the foreground as much as by the Perseus' shield in the Greek myth. To a degree, aspect of personality, on which Bojan works so intently in order to present it, blends with the artist's projection of himself.

"We jumped in his jaws
Crouched behind his teeth
And waited for the fire to save us"

Did I forget to mention the medium and technique?
Bojan chooses, and again on purpose, lithography as the most painteresque of all graphic techniques and because it is deeply rooted in hid strong orientation to painting. He solves the artistic problems of his work in such an expressive context starting from his drawings that are already half done paintings. The graphic approach has certain restrictions no matter how free Bojan's brush is or how much it “jumps” on the polished surface of the stone plate. He surpasses those restrictions by unusual concentration. He achieves both the desired tonality of every  one of his multicolored prints and the significant values that illustrate the semantic structure of not only this particular work but also the whole by letting them through a press many times. With all that, he does not hide that titles are important to him. They too are a part of the whole idea. They reveal, according to Bojan's distinction between the male and the female principle (“Solunac” and “Siren”) something that belongs to the local coloring and subconscious of the entire Balkan region, or any other, for that matter Bojan's art is the true one and it deserves its place in the world.

Vesna Todorović

Lice stvarnosti otelotvoreno kroz monumentalni portret muškarca godinama je inspirativno polazište Bojana Otaševića. Uranjajući u složeni svet misli i osećanja portretisanog lika, autor odbacuje površnu aktuelnost kao moguću fabulu svoga dela i nudi vizuru života viđenu očima svog junaka. U isto vreme portretisani je i izraz njegovih emocija ali i svega onoga nevidljivog što se prelama kroz dušu svakog pojedinca. Zato je taj prepoznatljivi lik sa svakom svojom novom pojavnošću uvek drugačiji, jer u sebi nosi novi registar likova, karaktera i individualnosti. Razapet između sna i jave, on istovremeno manifestuje različite sudbine ljudi ali je i onaj koji osluškuje i predskazuje neko buduće vreme. Posmatrana kroz specifičnu ličnu prizmu, ali dovoljno objektivnu, ta usamljena figura ostaje kao dokument o našem vremenu.

Težnja ka uprošćavanju vizije, koja odlikuje Otaševićevo celokupno stvaralaštvo, ove jezgrovite likovne iskaze čini jasnijim a  samim tim i efektnijim. Snaga i ubedljivost ovih statičko-ritmičkih portreta zasniva se na zvučnim kolorističkim skladovima. Likovne senzacije pretočene u hromatske gejzire duboko se urezuju u svest posmatrača. Taj vatromet tonova i boja u funkciji je pojačavanja ekspresije, jer svaka njegova boja je boja sa emocionalnim dimenzijama. 

Umetnost Bojana Otaševića u sebi nosi životnu dramatičnost ali isto tako je orijentisana ka likovnom, ka bogatstvu fakture, ka snazi pokreta i semantičkoj evokativnosti kolorita. Sve te komponente kompozicije čine homogenim celinama, što autor i postavlja kao prerogativ u svom radu.  Složena igra poteza, u kojoj je svetlo-tamni efekat važan element za sugestiju plastičnosti, ove zvučne likovne sklopove harmonizuje u privlačne skladove. Široke površine i njihovi često naglašeni, oštri useci pojačavaju ritam i dinamiku dela. Dodatnu energiju i temperament radovi dobijaju sudarom konstrasta ali i njihovim međusobnim preklapanjem, što stvara bogato iznijansirane hromatske mlazeve. Ne treba zanemariti ni ulogu belih partija, koje kao nezaobilazni činilac svake grafike, ne samo da pojačavaju dramatičan efekat već čine i koloristički balans dela. U tom kontekstu treba posmatrati i odsustvo pozadine odnosno njenu monohromnost postavljenu kao protivtežu gestualnoj i pikturalnoj razbuktalosti portretisanog.

Kao svojevsne psihološke drame, izloženi grafički listovi otkrivaju neiscrpnu riznicu emocija. U doslednoj i likovno jasnoj genezi Bojan Otašević je stvorio ekspesivna dela naglašene jednostavnosti. Originalna bojena sazvučja u njegovom  motivu dobijaju značenjsku autonomiju. Svaki novi rad postavlja novo pitanje. Odgovor se nalazi u svakom od nas.

                                                                                     Olivera  Vukotić, 2005

Diplomirao grafiku na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu, 1998. a magistrirao 2001. godine u klasi prof Biljane Vuković.

Član ULUS-a od 2000. godine.

Docent na Filološko-umetničkom fakultetu u Kragujevcu, odsek Grafički dizajn.

Dobitnik je značajnih nagrada:
1997. Treća nagrada na izložbi Portret kroz vreme, Galerija NUBS, Beograd; Nagrada za grafiku Petar Lubarda, FLU Beograd; 1998. Nagrada za grafiku Đorđe Anrejević Kun, FLU Beograd; 2000. Nagrada za grafiku na Drugom bijenalu likovne i primenjene umetnosti, Smederevo; 2001. Plaketa Milivoj Nikolajević, za najboljeg autora na 30. Likovnoj koloniji Borkovac, Ruma; 2002. Nagrada Zlatna igla, za grafiku, Prolećna izložba članova ULUS-a, Umetnički paviljon „Cvijeta Zuzorić”, Beograd; Otkupna nagrada ministarstva kulture na izložbi male grafike, GGK, Beograd; 2003. Nagrada Udruženja likovnih umetnika Kragujevca na godišnjoj izložbi; Nagrada Učiteljskog fakulteta na VI bijenalu Suve igle, Užice; 2006. Velika diploma za crtež na XII međunarodnom bijenalu portreta INTERBIFEP,Tuzla, Bosna i Hercegovina; Otkupna nagrada opštine Stari grad na izložbi male grafike, GGK, Beograd.

Samostalne  izložbe:
1997. Izložba grafika “Kratka priča”, Mali likovni salon Narodnog muzeja u Kragujevcu;  Izložba grafika “Teme”, DK Studentski grad, Beograd; Izložba grafika studenata generacije Univerziteta umetnosti, galerija FLU, Beograd; 2000. Izložba grafika, DK Studentski grad, Beograd; 2001. Izložba grafika, galerija Grafičkog kolektiva, Beograd;  Izložba grafika, Galerija savremene umetnosti, Niš; Izložba grafika, Dom kulture, Smederevo; Izložba grafika, galerija Narodnog muzeja Kragujevac; Izložba grafika, Narodni muzej Kruševac, Umetnička galerija; 2002. Izložba grafika i crteža, Zavičajni muzej Ruma; 2003. Izložba grafika klub studenata Učiteljskog fakulteta, Užice; 2004.  Izložba grafika Blanuša, Ulić, Otaćević, Zamak kulture, Vrnjačka banja; Izložba grafika Gradska galerija, Požega; 2005. Izložba grafika, GGK, Beograd; Izložba slika, ambasada kraljevine Holandije, Beograd; Izložba grafika, Moderna galerija Narodnog muzeja u  Kragujevcu; 2006. Izložba grafika, galerija Doma kulture Čačak; 2007. Izložba grafika Biljane Vuković i Bojana Otaćevića, Umetnička galerija ”Nadežda Petrović”, Čačak i Centar za vizuelnu kulturu "Zlatno oko”, Novi Sad, koncept kustos Julka Marinković, Čačak;  Izložba grafika, JP Beogradska tvrđava, galerija Beogradske tvrđave na Kalemegdanu, Beograd.

Učestvovao na velikom broju grupnih izložbi.