CIVILIZACIJSKA GROTESKA

Čovek, njegovi kaprici i zablude, moralni i fizički tereti, običaji i rituali, posrnuća i vizije, u centru su pažnje likovnih opsesija Milice Kojčić tokom svih godina njene žive i zapažene crtačke i slikarske aktivnosti od početka 80-tih godina, kada se pojavila na našoj likovnoj sceni. Ona je odmah istupila sa formiranim likovnim izrazom, dakle kao zrela i samosvojna umetnica, u kome je jasno artikulisanom figuracijom monumentalnih razmera i snažnih vizuelnih kontrasta, ljudske figure stavila u jednu pomalo nestvarnu optiku groteske, simbolizma i fantazmogorije, koje se u velikoj meri temelje na hrišćanskoj, ali i narodnoj, paganskoj mitologiji.

Slikarstvo Milice Kojčić odlikuje đavolska jednostavnost, sa figurama na neutralnoj pozadini, rusoovska naivna narativnost, i vizantijski simbolički kolorizam u rasponu od plave do zlatne boje. Deformisane, karikaturalno stilizovane figure ljudi, često okružene životinjama u kojima takođe prepoznajemo ljudsku prirodu, postavljene su pred nas na platno velikih dimenzija, da bismo se u njima prepoznali. Ove slike, dakle, funkcionišu kao velika kriva ogledala u kojima gledalac sagledava sve mane i izvitoperenost civilizacije, smeje im se, ponekad se nad njima zgražava, ne shvatajući odmah da je i on deo te igre, hteo to on ili ne. Slikarska satira i opomena Milice Kojčić funkcioniše kao sjajan korektiv ljudskih ponašanja taština, podlosti i gluposti, omogućavajući gledaocu katarzu pred nimalo prijatnim saznanjima. Slike Milice Kojčić  nisu tu, dakle, da zabave, ukrase ili idealizuju stvarnost, već da nas svojim jednostavnim ali sugestivnim jezikom podsete na naše sopstvene nesavršenosti.

Najčešći simboli koje umetnica koristi u svojim kompozicijama su veliki zavežljaji pod kojima se obremenjene figure povijaju, zatim scene pogrebnih obreda, anđeli Apokalipse sa dugačkim trubama, seobe u kolonama, krstovi, oreoli, krila, a figure imaju velike trbuhe i neretko, izražene atribute plodnosti. Sedobradi mudraci često idu uporedo sa svinjama, slabašni ljudi jašu bika, a oni jači vode pse na uzici. Ovaj vašar taština dočaran je jednostavnim likovnim sredstvima i oskudnom paletom boja. Kod Kojčićeve još uvek dominira crtež nad bojenom površinom i priča nad zavodljivošću kolorita, mada boje itekako podvlače rečitost pojedinih simbola i kontrastima ističu figure u odnosu na pozadinu.

Biografija I 1957, Svilajnac I

Završila Likovnu akademiju u Beogradu, u klasi profesora Zorana Petrovića 1982. Postdiplomske studije završila na Akademiji umetnosti u Beogradu 1984. godine. Studijski boravila u Londonu, Amsterdamu, Minhenu i Atini.
Član ULUS-a. Član MAISSON DES ARTISTERS (Udruženje umetnika Francuske).
Redovni profesor na Akademiji umetnosti u Novom Sadu.
Živi i radi u Beogradu i Parizu.

Samostalne izložbe:

1982. Svilajnac, Galerija Doma kulture, slike;
1983. Beograd, Galerija Studentskog doma Karaburma, slike i crteži;
1984. Beograd, Likovna galerija Kulturnog centra, crteži (Rugalice);
1985. Novi Sad, Galerija “Tribina mladih”, izložba crteži (Rugalice);
1986. Paris, Galerie A.C.Y. Persiflage;
1987. Paris, Galerie Espace Trans art. Exposition de dessins et peinture;
1987. Beograd, Salom Muzeja savremene umetnosti, slike;
1988. Kraljevo, Narodni muzej, Izložba slika;
1989. Kragujevac, Mali likovni salon, Izložba slika;
1990. Svilajnac,Osnovna škola (povodom 100 godina Dublje), slike;
1993. Paris, Cite Internationale des Arts Peinture;
1994. Pariz, Jugoslovenski kulturni centar, Peinture;
1995. Beograd, Galerija ULUS-a, slike:
1996. Novi Sad, Galerija V.L.V., slike;
1996. Beograd, Galerija G.S.P. slike;
1997. Petrovaradin, Galerija Akademije umetnosti, crteži;
1997. Novi Sad, Galerija Radničkog univerziteta, slike;
1998. Svilajnac, Galerija Kulturnog centra, slike;
1999. Sremski Karlovci, Galerija Instituta Srpskog naroda, slike;
2000. Čačak Galerija kulturnog centra, slike;
2002. Paris, Sall d’ exposition Englise Saint-Pierre. slike i crteži;
2003. Novi Sad, Mali likovni salon, crteži;
2005. Beograd, Galerija Narodnog muzeja, crteži;
2005. Vranje, Galerija Narodnog muzeja, crteži;
2006. Beograd, Biblioteka grada Beograda, crteži;
2007. Novi Sad, Zlatno oko, ambijentalna slika.

Od 1979. godine izlagala na preko sto kolektivnih izložbi od Beograda preko Pariza sve do Njujorka i dalje.

Nagrade:

1982. Nagrada iz fonda Nikole Graovca;
1985. Nagrada likovne kolonije Lipovac:
1987. Otkupna nagrada za grafiku u Domu JNA;
1988. Zlatna paleta za slikarstvo ULUS-a;
1990. ZILIK, Priznanje za umetnički doprinos;
2001. Konkurs Atelje 61, tapiserija “Grupa” 280x300cm;
2006. Nagrada «Sveti Luka» za najuspešniju sliku, Smederevo.

Kontakt:

Telefon: 065 68 96 603
E – mail: